Forum o kotach Agilis Cattus

Ja oczywiście zaglądałam do schowanego Lolka, chyba częściej, niż on by chciał. Mówiłam do niego bardzo łagodnie. On tylko zerkał na mnie jak na jakiegoś potwora, który go porwał i zapewnie chce go zjeść. Ale to szybko mija. Może być też tak, że kociak od początku będzie odważny i ciekawy świata.
Trzymam kciuki za miłe oswajanie <ok>

Heh. Ja małą odbiorę najprawdopodobniej wieczorem 17 sierpnia, to może przez noc jej przejdzie ten foch. ;D A co ze spaniem? Lolek spał całą noc w tej swojej skrytce? Czy od razu jak się wszystko uspokoiło i poszliście spać to wyszedł i zaczął zwiedzać?
Biedne kotki, to dla nich naprawdę musi być szokkk...

Oczywiście, że zwiedzał mieszkanie w nocy, ale strasznie płacząc. Miauczał, aż się serce kroiło. Wstawałam do niego, niby chciał podejść, ale nie chciał. W końcu wzięłam koc, przeszłam z sypialni do salonu (sypialnia otwarta dla kota, nowa kryjówka - pod łóżkiem <lol> ) i tam on miauczał, a ja mówiłam do niego. I tak z pół nocy. Co przysnęłam to Lolek siedział w bezpiecznej odległości i miauczał. Jak mówiłam do niego to on cichł, ja zasypiałam i tak w kółko. <lol> Nastepnego dnia chciałam oswoić go z drapakiem. Ale jak to zrobić jak kot za kanapą? Za pomoca piórka na wędce zwabiłam go na podstawę drapaka i nagle olśnienie...Lolek odkrył swój mały świat






I wtedy zaczęłam o niego drżec, bo gdzie taka mała dupka się ładuje <lol>

Hahaha. Ale słodziak z niego. Ile teraz waży?
To miauczenie nocne trwało jedną noc czy pare nocy?
Po tym odkryciu swojego świata spał w miejscu do tego przeznaczonym czy nadal wolał się chować?
Ciekawe co moja antenka będzie odwalała.

Nie chcę zaśmiecać wątku Buni wszędobylskim Lolkiem <lol>, opowieśc o jego początkach odszukałam w moim (a raczej Lolka) wątku:

http://www.forum.agiliscattus.pl/viewto ... &start=260

U nas początki były podobne jak u Ewy i Lolka (Czemu mnie to nie dziwi?) Dziubul wyszedł z transporterka ze strachem w oczach, spojrzał na kuwetę, miseczki, przeskanował teren w poszukiwaniu kryjówki i tyle go widzieliśmy, bo wszedł pod kanapę. Bałam się, że nie będzie mógł stamtąd wyjść. Ale jeśli wszedł, to chyba musi wyjść. I wyszedł. W nocy. Przyszedł do nas i wskoczył na łóżko. A rano powtórka z rozrywki, czyli miejscówka pod kanapą. Pomogło piórko. Akceptowanie nas trwało kilka dni. Nic nowego tu nie napisze. Zabawa, zabawa i jeszcze raz zabawa. Pierwszy kupal w kuwecie był luźniejszy, ale to wina stresu. Miałam duże wsparcie w hodowcy, do którego zwracałam się z każdą rozterką i pytaniem.
Będzie dobrze :-) Pewnie siedzisz jak na szpilkach :-)

Audrey pisze:Zabawa, zabawa i jeszcze raz zabawa.

Tak, to jest najlepszy sposób na oswojenie małego kotka.

A u mnie Brysia dała nam nieźle popalić po przyjeździe. Na dzień dobry zaraz jak wyszła z transportera to uciekła za wielką komodę. W życiu bym nie pomyślała, że się tam zmieści, a jednak. Ponieważ mebel strasznie ciężki to zostawiliśmy ją tam na godzinę czy więcej, ale potem już się martwiłam, że ona tam tak w kurzu siedzi, więc zostało nam przesuwanie mebli. A w nocy to cały czas chodziła po wszystkich kątach i tak strasznie płakała, chyba dwa dni to trwało. Ciężkie to były dni dla nas wszystkich. W przypadku Tamiego, to zero stresu było, żadnych miauków w nocy. Przyszedł chłopczyk do mnie na kołdrę i poszedł spać.

Więc rzeczywiście to bywa różnie z naszymi futerkami.
Naprawdę, siedzę jak na szpilkach, co chwilę wchodzę na forum i sprawdzam czy już wszystko przeczytałam bo chciałabym być dobrze przygotowana. Masakra jakaś.
Jeszcze 13 dniii oczekiwania. <zakochana>
Zazdroszczę Wam, że możecie w każdej chwili włożyć rękę w futerko.

kociarrra pisze: Jeszcze 13 dniii oczekiwania. <zakochana>
Zazdroszczę Wam, że możecie w każdej chwili włożyć rękę w futerko.

u mnie to wręcz 6 misiów regularnie wkłada swoje futro w nozdrza i oczy, wystarczy, że zdrzemnę się na kwadrans, a już cała jestem oblepiona futerkami <mrgreen>
13 dni, to niewiele, szybko minie ten czas... <ok>