Forum o kotach Agilis Cattus

Ja również życzę Dorotko pięknych i spokojnych świąt

Gurionku, zdrowiej szybciutko i martw Dorotki

Może niedługo obfocę Twoje różowe nosiulko <diabeł>

Rudy brat piękny zawsze! Dużo zdrówka od cioci Mago

Dracanka pisze:Może niedługo obfocę Twoje różowe nosiulko <diabeł>

ciekawi nas kiedy to" może niedługo" będzie <mrgreen>

Guruś wciąż na antybiotyku, więc póki co bz. Wczoraj napędził mi troszkę stracha <diabeł> jakiś taki nieswój był, bez humoru i smutne pysio bardzo
Wzięłam to na karb pogody i wylizanej łyżeczki po peelingu...... A tak , bo Gurion to mój asystent numer jeden podczas mieszania mazideł z BU. Zawsze na posterunku, więc dodatkowo oprócz instrukcji mieszania kosmetków cały czas muszę monitorować jego pozycję <suchy>
Moment nieuwagi a różowy język w łyżeczce (pustej oczywiście) , musiała mu zapachnieć mlekiem w proszku i serwatką bo z tych składników właśnie maseczkę zamówiłam. Dla spokoju zrobiłam płukanie paszczy Rudej Małpie

Dzisiaj już wszystko po staremu , Guruś wciąż na mymłonie , więc jak tylko w domu jestem to nie odstępuje mnie na krok <mrgreen> , tak się już zastanwiałam czy istnieje moment kiedy on głodny nie jest <diabeł>
Fajny On taki bo rozwój psychiczny na małym kotku się zatrzymał ........ wciąż dzieciuch a przecież w lipcu 3 latka skończy <serce>

Dorotko jak mogłaś płukać Gurionowi paszczę. Chłopak na pewno też chciał sobie peeling różowego nochalka zrobić, żeby piękny różowy nosek się zrobił na wiosnę <lol>

Ja dzisiaj mieszałam serum migdałowe, zamknęłam się w pokoju i miałam podwójną asystę pod drzwiami, bo to bardzo dziwne było, żeby się za drzwiami zamykać <mrgreen>

Ciekawość mnie zżera <diabeł>

Dorotko jak płukałaś paszczunie Gurusiowi ?

Witam zatem w wątku Dorotki. Widziałam Jej futra na własny aparat!

Wcale się nie zdziwię, jeśli mi nie uwierzycie, że zakochałam się w Rudej Małpie I nie ja tylko , TŻ też... I w babce Dorotki (matko, jak Ona gotuje!)... Wróciliśmy obżarci jak po Świętach u Mamy <lol> Dziękujemy za te dodatkowe kilogramy <tańczy>
Był i spacer po Kamieniu... To był cudny dzień, dziękujemy Ci Dorotko bardzo

A Futra... Hamsineczka ciekawa nas bardzo była, wyglądała z wysokości bezpiecznej, kogo to Pańcia do domu wpuściła. Wąchała mi twarz buzia w buzię, ale nie dotknęłam jej cudnego futerka. Szanuję koci spokój, więc jej go dałam...
Przed Gurionem nie powstrzymaliśmy się. Trochę majtał ogonem z dezaprobatą, ale dał się podrapać za uszkiem, pod bródką... Legendarny Ogon też nawet przegłachałam. Towarzyszył nam bez krępacji, gościnny bardzo. Bawiłam się z nim nawet wędką...
Zgodnie z TŻ stwiedziliśmy potem, że ten kot ma rzeczywiście coś magicznego w sobie! Rozumiem doskonale, czemu to Dorotka w nim taka zakochana <zakochana> Nie da się oczu oderwać od tego kocura. Jest wielki, ma wielką głowę, cudowne pucie i faktycznie gruby, krótki ogon <shock> Przepiękny Kot! Te oczy i to futro...gęste i puchate. A do tego ten jego spokój. Wielki, misiowy, spokojny kocuriro <zakochana>
Wiem, wiem, to brzmi dziwnie , ale mogłabym go ukraść chętnie <lol> , od dziś jestem prawdziwym fanem Rudej Małpy <pokłon>

I kilka fotek wrzucam poglądowych, Gurion wielki i cudny, na zdjęciach nie da się tego oddać po prostu. Niektóre wyszły nieostre, źle pokadrowane, ale coś tam mamy <mrgreen>





















<zakochana>

Dracanko suuuuper foty Gurosława <klaszcze>
Ale zazdraszczam, że mogłaś na żywo widzieć Dorotkowe brysiaczki

Szczęka mi opadła jejku jaki on cudny

jak to wszystko zależy od focącego <shock>

jakie rewelacyjne ujęcia Guruś jest naj naj naj wymiata <serce>

ten różwy noseczek na tle tego rudego futra oczów nie mogę oderwać <diabeł>

<zakochana> <zakochana> <zakochana> <zakochana>

Dracanko tak słodko opisałaś wizytę u pięknych kociszonów i ich służby

Ani tyci tyci nie dziwię się, że się zakochałaś <zakochana>