Forum o kotach Agilis Cattus

Hahaha No rewelacyjni są
Huguś zdenerwowany nieźle ale i jaki cierpliwy starszy brat A Maniuś... no nie da się ukryć, że bardzo żywe to Wasze Złotko <mrgreen> <lol>

Głaski dla chłopaków A dla rekonwalescenta podwójne

Hugus faktycznie w tej budce schowany, ale ogonem majta jakby byl porzadnie wkurzony <lol>
A to male toto lata jak torpeda <lol>

<zakochana> <zakochana>

Kiedy mąż nakręcił ten filmik, śmieliśmy się, że będziemy wszystkim reklamować "nową zabawkę z zooplusa" - jak napisała norka. <lol> <lol> <lol> To prawda, Hugo czasami jest już zniecierpliwiony szaleństwami Mańka, ale jak już ma dosyć tej "małej wścieklizny", idzie spać do środka kanapy.

A Złotko ma niespożyte pokłady energii - codziennie trwają takie szaleństwa. Maniuś jest bardzo skoczny i niezwykle energiczny. Tylko czasami uda się zrobić mu zdjęcie, jak spokojnie leży i zaczyna zasypiać po harcach <lol> <lol> <lol>









A zdjęcia Hugusieńka wkrótce, najpierw musi dojść do siebie po prawie 4 tygodniach spędzonych u weta

<serce> <serce> <serce> <serce> <serce>

Dzisiaj Huguś dostał ostatnie zastrzyki. Uffff.................

Mam ogromną nadzieję, że już nic się nie przypałęta <oops>

A Maniuś? Jak zawsze, zresztą zdjęcia są wyżej <mrgreen>

Kciuki za Hugusia <zakochana>

Maniutek śliczny <zakochana>

Złoty chłopak <serce> jakie oczy, jaki makijaż <zakochana> <zakochana>

Za Hugusia <ok> <ok>

Jak się czuje Huguś, czy już jest po wszystkim?

Haha, Maniuś rozrabiaka jest po prostu the best! <serce> Mała iskierka, którą rozpiera energia i do tego ten ogrom słodyczy, no zwariować można z miłości do niego! <zakochana> <zakochana> <zakochana> <zakochana> <zakochana>

elso - już po wszystkim (mam nadzieję). Huguś dostał we wtorek ostatni zastrzyk i czuje się bardzo dobrze - wcina suchą i mokrą karmę, sporo pije, bawi się i gania z Mańkiem. Odetchnęłam z ulgą i przyznaję, że jak patrzę na niego, takiego pełnego energii, takiego jak zawsze, takiego mojego kochanego indywidualistę - niedobrzelca - to czuję napływające łzy ze wzruszenia.
Za nami NAPRAWDĘ ciężkie chwile. Prawie 4 tygodnie codziennych wizyt u weta, kroplówki, zastrzyki, walka o każdy kęs. Było trudno - jak wrócił apetyt, pojawiły się wymioty. Jednak wszystko udało się pokonać czasem i cierpliwością. Ale nieważne są poświęcone temu godziny i pieniądze - najważniejszy jest Huguś. Dlatego teraz dopiero mogę odetchnąć.
Przy okazji Hugo miał zrobione wszystkie badania. Mój mąż żartował, że jak następnym razem pójdzie do lekarza, to weźmie wyniki Hugusia i powie, że też chce być tak zdiagnozowany
Wyniki moczu (nerki) i krwi (pełny profil) Hugusia wyszły bardzo dobrze. Serduszko zdrowe, choróbsko zwalczone. Jest dobrze

Nawet udało mi się zrobić kotkom zdjęcie, zaraz wstawię

Dziękuję Wam wszystkim za wsparcie i kciuki. Były potrzebne i pomogły <pokłon> <pokłon> <pokłon>

Hugo i Maniuś w promieniach listopadowego słońca:

Siedzimy grzecznie i wietrzymy futra. Trzeba wywiać z nich zapach lekarza. Widać ptaszki na drzewie



Maniek, wychyl się i popatrz na gałęzie drzewa. Widzisz gniazdo?



Mały, jak już zobaczyłeś, to teraz rozejrzyj się wokół.





Widzisz Maniuś te biedronki, które spacerują po ramie okna? Ja ich nie lubię, więc idę do pokoju.





No i poszedł sobie. Ciekawe gdzie? Zobaczę.... Eeeeee.... nie widać go.