Forum o kotach Agilis Cattus

Biedny Jabbarek , bardzo mi go szkoda
Żeby tylko wytrzymał i pozbierał się, pierwsze trzy doby będą najgorsze <serce>

Jestem zła, że diagnoza tak późno została postawiona, mamy takie możliwości, a nutura ciągle przechytrza lekarzy.

Nie sądziłam, że sprawa aż tak poważna
Dzielny Jabbarek. Kciuki, oczywiście, nadal bardzo mocno zaciśnięte.
Zdrowiej, kotusiu <serce>

Biedny Jabarek, trzymam kciuki za koteczka, aby był dzielny i przeszedł przez to wszystko z odwagą. Strasznie współczuję, bo teraz będziecie cierpieć razem z nim. Przesyłam moc uścisków i pozytywnej energii. Kciuki nadal zaciśnięte.

Creme pisze: Jestem zła, że diagnoza tak późno została postawiona, mamy takie możliwości, a nutura ciągle przechytrza lekarzy.

Ula, to taka "bomba" była, zdjęcia były robione z kontrastem, w wielu pozycjach, każdy widząc pierwsze zdjęcia, bez kontrastu, przerażony wołał "Jakie wielkie serce!!!", ale osłuchowo nic nie wskazywało na takie serducho, bo przy takiej wielkości po prostu odbiłoby się to na jego pracy. Wiec kolejną, jak się okazało trafna diagnozą, była przepuklina przeponowa - zrobili zdjęcia z kontrastem, i naprawdę, każdy kto je oglądał, mówił no nie, przepona cała, a szkoda, bo to by było najlepsze rozwiązanie, taki znajomy lekarzom wróg, bo to akurat się zdarza, i trzeba po prostu załatać przeponę, oni w każdym razie z takimi zbiegami mają do czynienia, jak się okazuje, wcale nie tak rzadko. Ale na zdjęciach nie wyszło nic, równa ściana - potem okazało się, że dziureczka po prostu była malutka, jak Jabbaek był mały wsunął się w nią kawałeczek wątroby, który potem urósł, a teraz dodatkowo, z powodu tej malutkiej obrączki, która go bardzo ściskała, obrzękł, i zaczęły się problemy z oddychaniem, i takie objawy sercowe. Doktor Pasławska, jak robiła nam jakiś czas temu USG, pierwsza powiedziała, że ma najwyraźniej zwidy, ale coś się dziwnego tam dzieje, bo w miejscu płuca widzi naciskającą bardzo mocno na prawą komorę tkankę wątrobową. Też od razu chwyciła za zdjęcia, i to samo "Jaka szkoda, przepona jest cała, to jakiś inny twór". Wszystko tak dziwnie wyglądało, że lekarz zdecydował się, jak się potem okazało, na szczęście, na cięcie centralne, wzdłuż i przez mostek, chociaż mówił, że na ogół dostają się do klatki inną drogą. Cięcie i tak trzeba było przedłużyć, żeby wszystko uporządkować, i Jabbarek ma szew od szyi do łona. Ja mimo wszystko cieszę się, że to tak - guz to guz, zrobi się jeden, to zawsze może zrobić się kolejny. A tutaj jest nadzieja.

Jabbarek już nie buczy, noc była dla niego dość ciężka, ale nie tak bardzo, jak się obawiałam. Najpierw trochę przymuliły go leki, które dostał o 19, chociaż nie uśpiły. Rozglądał się na leżąco, dałam mu na łyżeczce wody z glukozą. Po 23 ugotowałam porcję kurczaka dla moich maluchów, i wodę, którą uwielbiają u mnie wszyscy znacznie bardziej, niż samego kurczaka, postanowiłam dać Jabbarkowi - i to był strzał w dziesiątkę. Szybkość, z jaką nosek zaczął się poruszać, co ja mu tam podtykam <lol> Najpierw spijał z łyżeczki, przez noc tak co jakiś czas, a o 4 podstawiłam cały spodeczek, i chłopczyk z lubością, choć w niewygodnej pozycji, bo na leżąco, wychłeptał <mrgreen> O 6 stał na nogach bez podpierania się o ściany kotnika, zrobił trzy kroki, postał z 5 sekund, po czym runął na bok, ale potem już wstawał dość regularnie, i zrobił nawet obchód dookoła kotnika, sprytnie wykorzystując nylonowe ścianki jako oparcie. O 7 wszedł do kuwety, i zrobił ogromne siku. Dzielny chłopczyk, nie zsiusiał się na podkłady, które mu poukładałam, tylko wytrzymał do chwili, w której będzie mógł wejść do kuwety... Teraz siedzi w psiej pozycji już bardzo długie chwile, na jednym biodrze, ale na przednich łapach wsparty, i się rozgląda.

Na 10 jedziemy do lekarzy, zdam relację, co dalej, jak wrócę

Kciuki nadal zaciśnięte <ok>

najwazniejsze, ze sytuacja opanowana i to zaden guz ani klopoty z sercem
Jabbarek jak widac jest silnym chlopakiem, teraz juz musi byc dobrze

Dorotko!
bez Ciebie ani rusz , Jesteś Kochana <serce> <serce>
jakoś lepiej mi się zrobiło na więść, że chłopczyk już troszkę dochodzi do siebie

Od wczoraj zaglądam tu co chwilę, wyczekując wieści (dobrych wieści) odnośnie Jabbarka. Wczoraj nic nie napisałam, ale dzisiaj muszę - wielkie uściski należą się Dorszce, która zaopiekowała się kremakiem jak swoim dzieckiem i Pani Asi (o ile dobrze pamiętam), że zdecydowała się leczyć jabbarka mimo, że droga do zdiagnozowania choroby była niełatwa. Naprawdę jesteście wielkie. <pokłon>
Bardzo się cieszę, że guz okazał się przepukliną, bo to chyba mniejsze zło. Jabbarek pewnie teraz bardzo cierpi z powodu wielkiej rany, ale za parę dni czy tygodni, będzie biegał jak nowy!

Moje przejścia z Bazylem były błahostką w porównaniu z jabbarowymi problemami, ale miałam namiastkę takiej sytuacji, tego uczucia bezsilności, że chciałoby się pomóc kotu, który wraca do siebie po operacji i robi się wszystko, ale i tak widzi się, że cierpi. Także w małym procencie wiem, co czujecie

Będzie dobrze, na pewno! Jabbarek jest młody i silny i da sobie radę! :-)

Kciukam mocno <ok> <serce> trzymajcie się kochani

kciukam bardzo mocno <ok> <ok> <ok>