Forum o kotach Agilis Cattus

Oj Aguś, najgorzej jak każde z rodziców ma inną koncepcję na wychowanie dziecka. Musicie znaleźć jakiś kompromis. Oby Wam się to udało <ok> <ok> <ok>

Czekam niecierpliwie na nowe zdjęcia <mrgreen>

Sądzę, że to normalne u mężczyzn, że w przypadku synów myślą najpierw o dyscyplinie. Mój TŻ nie jest tutaj wyjątkiem. My kobiety mamy zdecydowanie więcej ciepliwości i oczywiście matczyną intuicję . Jednak muszę napisać za dziewczynami, wspólne zdanie jest najważniejsze, dziecko musi widzieć, że rodzice mają wspólny front. Nigdy nie kłocić się w jego obecności i nie podważać swoich decyzji w obecności małego. Możecie wprowadzić metodę, którą poradziła mi terapeuta: dwukrotnie ostrzegamy juniora, po czym za trzecim razem następuje konsekwencja.

W pelni sie zgadzam z Truskawka. Dodam jeszcze ze kara musi byc adekwatna, nieuchronna i wykonalna. Straszenie dziecka czyms czego nie mozna wprowadzic w zycie powoduje, ze zacznie bagaelizowac Was i wasze grozby.
Niby rady na pozniej, ale tak naprawde jak teraz "ustawicie" sobie dziecko, tak bedziecie mili pozniej. Maucha latwiej przyzwyczaic do waszego modelu dziecka, niz odpuszczac na poczatku, bo jeszcze jest za maly, a pozniej nagle mu przewracac zycie do gory nogami i probowac zmieniac, bo zaczyna za bardzo robic wszystko po swojemu.

Oczywiś☺cie wszyscy macie rację. Ja stosuję metodę ustawiania granic, ale nie krzykiem. Tak jak napisała Truskaweczka, dwie próby, a za trzecim razem odstawiam młodego do drugiego pokoju aby wiedział, że zrobił źle. Tylko ja te wszystkie metody robię w sposób stonowany, bez emocji i podnoszenia głosu. Niektórzy terapeuci mówią aby mówić "powoli i dużymi literami". Robert zaraz się złości i krzyczy na niego, nie powiem próbował również metod ręcznych. I tak naprawdę o to walczymy pomiędzy sobą. Ja nie toleruję takich metod, bo przez to i Michał podnosi rączki, agresja rodzi agresję.

Dokładnie Aguś, teraz tylko TŻ na właściwą drogę przestawić. Porozmawiaj z nim, powiedz mu, że są inne metody i to wcale nie jest wychowanie bezstresowe. We dwoje będziecie silniejsi ( nie fizycznie oczywiście).

Lecialem niedawno do Polski i w kolejce przed nami stala rodzina, z dwojka dzieci, jeden synek na oko z 5 lat, drugi mamusia powiedziala ze 2,5 roku. Ten mlodszy zaczal sie nudzic i marudzic a potem krzyczec. Na co starszy syn podszedl do niego i zaczal mu walic klapsy w tylek. Cala kolejka zaczela sie przygladac. Rodzice konsternacja i glosno pytaja: co ty robisz? Na co chlopczyk: daje mu w tylek bo przeciez jest niegrzeczny.... Kolejka w smiech, rodzice, ale jak to, przeciez my tak nie robimy, kto Cie tak nauczyl.... no ale chyba wszyscy wiedzieli swoje. No i tak to mozna z siebie zrobic posmiewisko, a w obecnych czasach i sprowadzic na siebie klopoty....

Obiecałam, że w weekend coś pstryknę, więc wywiązałam się z obietnicy. Mam kilka , próbowałam bez lampy, ale wyszły jako tako.

Vincuś i jego błękit oczu (bez lampy dopiero widać ich szafirowy kolorek)



mój pączuś Friccuś, puchniemy i rośniemy.





i moje słodkie 8 kg maleństwo





i 12,5 kg uparte maleństwo





pozdrawiamy z uśmiechem

<zakochana> <zakochana> <zakochana> <zakochana>
Ah, jakie slodkie te Twoje chlopaki <serce> <roll>
Vincus oczywiscie, z racji dlugosci wlosa, jest moim ulubiencem <zakochana> <zakochana> <zakochana>

Piękne te Twoje chłopaki <serce> A Vincuś i jego kolor oczu jest obłędny <serce> <serce> <serce>

Aguś piękny ten Twój chłopiniec <zakochana>
A Frico to cały tata się robi, no nie wyparłby się go tatuś