Xavier vel Wedel & Ives

[atomeria]

Jeszcze kilka dni i zapomnicie o dzisiejszych przeżyciach <ok>

[Audrey]

<serce>

[Beate]

Jesteśmy :-)
Mój bidulinek, szczerbolinek <serce> w przychodni był żwawszy niż teraz w domu. Pierwsze niepewne kroki skierował do .... do miski. Tzn. do miejsca gdzie zwykle stoją chrupki. Leżą teraz na podłodze dwa nieboraki. Jeden słaby po zabiegu, a drugi nie wie co jest grane. Moje słoneczka kochane <serce> <serce> . Ostatnio takiego stresa miałam 13 lat temu jak mojemu synusiowi pod narkoza podcinano migdały boczne. Tylko wtedy nie trwało to tak długo i siedziałam pod salą operacyjną, ba nawet dłuższą chwilę leżałam na niej z synem zanim nie odleciał.

Jeszcze raz dziękujemy za wszystkie kciuki i słowa wsparcia wszystkim forumowym dobrym duszom.
<pokłon> <pokłon> <pokłon>

[dagusia]

Oby go tylko nic nie bolalo po zabiegu <ok> Wedelku wracaj szybko do pełnej sprawności obudź się rano już jak nowo narodziny

Beatko a jakies ząbki mu zostawili? Będzie mógł jeść chrupki czy totalna zmiana diety?

[asiak]

Cieszę się bardzo, że masz już Wedelka przy sobie :-)
Wedelku, wracaj szybciutko do formy

[Beate]

Wszystkich mu nie wyrwali, tak naprawdę to nie wiem dokładnie ile ich zostało <oops> Z jednej strony Pani wet powiedziała, że zostały (na razie przynajmniej ). Byłam zajęta tuleniem mojego misia i byłam taka roztrzęsiona...
Z jedzeniem jutro delikatnie, bo może wymiotować po narkozie, więc po łyżeczce mokrego tylko. A później zobaczymy. Chrupki wrócą na swoje miejsce, bo Ives'ek przecież musi jeść. Zobaczymy jak Xavierek się będzie do tego zabierał. On zawsze był chrupkożercą.

[Beate]

Śpię tej nocy na kanapie w salonie, choć bardzo tego nie lubię
Boję się, żeby Xavierowi nie zachciało się przyjść do mnie po schodach do sypialni. Jednak jest niezbyt pewny w nogach

[Kasik]

Beatko Kciuki za spoojną noc i zeby nic nie bolało misia <serce>

[Sonia]

Jak tam Wedelek po nocy? Już coś jadł?

[Kamila]

Wedelku, jak się dziś czujesz <serce> <serce> <serce> <serce>