Milton, Watson i Julian

[CMQ]

Dzięki za Wasze wsparcie. Tulimy Miltona, tulimy siebie nawzajem, przetrzymamy. Miltuś zaczyna bardzo, bardzo do nas lgnąć, więc działa jak lekarstwo.

[Kathi]

Tak mi bardzo przykro
Wazne ze Milton jest z wami <serce> i razem to jakos przetrzymacie

[yamaha]

Ojej...
Nie ma mnie ostatnio na forum, niestety, i dopiero doczytalam, co sie dzialo z kotkiem.
Tak bardzo mi przykro...
Trzymajcie sie dzielnie, zrobiliscie co bylo mozna.
Czasem tak po prostu musi byc.

[CMQ]

Pociesza mnie trochę, że nie cierpiał w sensie dosłownym i przynajmniej ostatniego dnia nie był świadomy tego, co się dzieje. Szczególnie też martwię się o żonę, to był przede wszystkim jej kotek, jest bardzo smutna. Naprawdę przeżyliśmy to mocno, kociaki traktujemy jako rodzinę, nie potrafimy inaczej. Byliśmy przy Dexiu do końca, nie zostawiliśmy go też u weta.

[Becia]

Wiem, że to banał, ale czas leczy rany. Żona musi przejść okres żałoby, to naturalne
W lipcu zeszłego roku straciłam swoją najukochańszą sunię. Dopiero siedem miesięcy po jej śmierci, udało mi się pierwszy raz myśląc o niej nie płakać. Mój mąż też się już o mnie martwił, ale poradziłam sobie.

[CMQ]

Żeby nie było, ja też ryczę. Czasu trzeba.

[asiak]

[Becia]

Żeby nie było, ja też ryczę. Czasu trzeba.

[Kathi]

[Fusiu]

Nie wiem jak do tej pory nie widziałam tego wątku. Weszłam dziś.. czytam od 1 strony z zainteresowaniem. A tu takie wieści.

Tak bardzo mi przykro. Dużo siły dla Was kochani. DUŻO