Forum o kotach Agilis Cattus

Dzięki za Wasze wsparcie. Tulimy Miltona, tulimy siebie nawzajem, przetrzymamy. Miltuś zaczyna bardzo, bardzo do nas lgnąć, więc działa jak lekarstwo.

Tak mi bardzo przykro
Wazne ze Milton jest z wami <serce> i razem to jakos przetrzymacie

Ojej...
Nie ma mnie ostatnio na forum, niestety, i dopiero doczytalam, co sie dzialo z kotkiem.
Tak bardzo mi przykro...
Trzymajcie sie dzielnie, zrobiliscie co bylo mozna.
Czasem tak po prostu musi byc.

Pociesza mnie trochę, że nie cierpiał w sensie dosłownym i przynajmniej ostatniego dnia nie był świadomy tego, co się dzieje. Szczególnie też martwię się o żonę, to był przede wszystkim jej kotek, jest bardzo smutna. Naprawdę przeżyliśmy to mocno, kociaki traktujemy jako rodzinę, nie potrafimy inaczej. Byliśmy przy Dexiu do końca, nie zostawiliśmy go też u weta.

Wiem, że to banał, ale czas leczy rany. Żona musi przejść okres żałoby, to naturalne
W lipcu zeszłego roku straciłam swoją najukochańszą sunię. Dopiero siedem miesięcy po jej śmierci, udało mi się pierwszy raz myśląc o niej nie płakać. Mój mąż też się już o mnie martwił, ale poradziłam sobie.

Żeby nie było, ja też ryczę. Czasu trzeba.

CMQ pisze:Żeby nie było, ja też ryczę. Czasu trzeba.

Nie wiem jak do tej pory nie widziałam tego wątku. Weszłam dziś.. czytam od 1 strony z zainteresowaniem. A tu takie wieści.

Tak bardzo mi przykro. Dużo siły dla Was kochani. DUŻO