Forum o kotach Agilis Cattus

Młoda bardzo dziękuję za tyle miłych słów skierowanych do niej Się Panna rozkręciła, skorzystała z tego, że pańcia przeczyściła z kurzu aparat i dziś znów powdzięczyła się trochę przed obiektywem









Nawet i Jelonek się załapał na kilka w miarę sensownych zdjęć (prześwielone okrutnie, ale u niego nie ma czasu na ustawianie parametrów aparatu <lol> )

Śliczne misiaczki <zakochana> i jakie szczęśliwe na balkonie

Julek bardzo poważny się wydaje, taki stateczny klasyczny niebesciuszek.
za to Paproszek - o matko te plamki na futerku, pomarańczowe oczka - Zuza jest jak oczopląs - obłędna <zakochana>

to pierwsze zdjęcie <serce> <zakochana> <serce> <zakochana> aż by się chciało ręke wysunąć i pomiziać po główce

jestem oczarowana, świetne masz te swoje futerka <zakochana>

Piękne zdjęcia <zakochana> <zakochana> <zakochana>

<oops> Pamięta nas ktoś jeszcze, choć troszkę? <roll> Dłuuuugo nas nie było, oj długo. Niestety ale nastał u mnie totalny brak czasu, wieczne nadgodziny w pracy, wyjazdy a na dokładkę poważne problemy z Jelośkowym zdrowiem. Dajcie mi, proszę, jeszcze troszkę czasu a opiszę nasz przypadek w dziale Zdrowie - być może kiedyś się komuś przyda, oby nie.

Czasem tu do Was zaglądałam bez logowania, ale zdecydowanie za rzadko <oops> Wczoraj będąc na poznańskiej wystawie zobaczyłam Panią Dorszkę i odezwały się u mnie okropne wyrzuty sumienia <roll> No więc jestem <mrgreen> Niestety porozmawiać z Dorszką mi się nie udało, może dziś się uda.

Ja wiem, że taki post bez zdjec uznacie za mało wartościowy więc tak na szybko jeszcze gorąca fotka pstryknięta na szybko telefonem - pewnego Jegomościa energia rozpiera:



A teraz lecę odgruzować lepszejszy aparat i polować na oba diabły, a zaraz potem znów na wystawę <mrgreen>

Zuza to mnie pięknością swoją powaliła na kolana Wielka szkoda że tak rzadko Pańcia nam ją pokazuję.
Julek też niczego sobie chłoptaś

Mam nadzieję, że kotuś już zdrowy całkiem

Soniu, u Jelonka stwierdzono astmę - wyleczyć się nie da, mogę jedynie tylko i wyłącznie ograniczać objawy Mam wiele, naprawdę bardzo wiele obaw co do dalszego leczenia. Boję się o chłopaka bardzo bardzo (brakuje mi tu ikonki ludka z bezradnie opuszczonymi rękoma). Ale przestaję już Wam marudzić..
Jeloś, moje słoneczko kochane, zrobię wszystko co w mojej mocy, żeby miał najwspanialsze kocie życie pod słońcem :-)









I Menda, drugie moje słonko :-) No nie mam ja łatwo w kwestii fotografowania futer - jedno z ADHD, drugie w mieszance takich kolorów, że szkła w obiektywie pękają