atomeria pisze:annussia pisze: Maluszek okazał się chorowitkiem i robimy co możemy, żeby nic mu nie było.
Ale od początku..
..podczas wieczornego drapania wyczułam taki guzek za uszkiem małego - wielkości migdała. Zaniepokojeni pojechaliśmy do weta - zobaczyć, wyjaśnić, zbadać. Pani Weterynarz zbadała małego, okazało się, że takich powiększonych guzków jest więcej - węzły chłonne - jedne mniej, inne bardziej.
Zaczęliśmy 10-dniową kurację antybiotykową.
Dodam, że Mały przez cały czas zachowywał się normalnie - jadł, przybierał na wadze, bawił się i miział
Po codziennych wizytach u weta, 3 morfologiach, usg, konsultacjach z innymi hodowcami (dzięki naszej hodowli) i antybiotykowi oczywiście - wszystko przeszło. Diagnoza: ząbkowanie
Ale po 3 dniach znowu wyskoczyły guzki. Przez cały czas ich wielkość się zmieniała, raz lewa, raz prawa strona bardziej. Nieraz w ogóle, czasem wszystkie. Wykluczaliśmy powoli wszystkie możliwe choroby. Akurat to był czas naszej wizyty w Mamy i Hugusia więc zabraliśmy Małego do Pankracego. Znów morfologia, rtg, testy. Wykluczone możliwe wszystko - kocio zdrów. Diagnoza była ta sama.
No ale jak tu spokojnie żyć jak u Małego cały czas te guzki i raz tak 'na pupce', raz za uszkiem? Niby wszystkie możliwe badania zrobione, ale cały czas to mi się w ogóle nie podoba. Wszyscy uspokajają - ale no wiecie jak to jest. Wolałabym sprawdzać codziennie..
Ostatnio znowu brzuszek coś Małego pobolewał - wizyta u Weta, zrobiliśmy zdjęcie - zalegało mu coś w żołądku. Widocznie częściej muszę podawać bezo-pet. Chyba kłaczek. Teraz byliśmy na święta w domu to się jakoś wszystko ruszylo - był już bardziej ruchliwy i skory do zabaw - czego śladem jest strupek na tyłeczku
Tak to się z Hugusiem bawł..
To taki mega skrót małego chorowitka
Pani Weterynarz powiedziała, że może Mały z tego wyrośnie....
Kupię mu coś na poprawę odporności.
Przeczytałam ten post 3 razy i nadal nie rozumiem dlaczego nazywasz Irysa "chorowitkiem"? Czy to takie pieszczotliwe określenie czy jak?
Guzki faktycznie niepokojące, ale jak rozumiem został przebadany wzdłuż i wszerz i dwóch lekarzy stwierdziło, że to ząbkowanie? A może te guzki to reakcja organizmu na stres? I wahania odporności związane z ciągłymi zmianami w jego życiu?
Jeśli dobrze rozumiem Irys od pierwszych chwil u Ciebie regularnie i często jeździ z Tobą na weekendy do Twojej Mamy i Huga? Dla małego kotka taki wyjazd na weekend to jak przeprowadzka, do tego w miejsce, gdzie jest już inny kot, czyli regularne dokocenie z wszystkimi jego konsekwencjami, o których możesz sobie poczytać na tym forum, co gorsza dokocenie wielokrotne i do tego niemal co chwilę. Dla malucha i jego zdrowia musiało to być bardzo dużym obciążeniem, to ciągły stres i walka osłabionego nim organizmu ze stale nowymi zagrożeniami (chociażby bakteriami i wirusami).
Aż mi się wierzyć nie chce, że nikt wcześniej Ci o tym nie napisał (chyba, że przeoczyłam? jeśli tak, to przepraszam, nie śledzę forum od A do Z).
Gdybym to ja miała kotka "chorowitka" to przede wszystkim starałabym się ograniczyć stres do absolutnego minimów (jakim są na przykład wizyty u weta) i zapewnić mu jak najwięcej spokoju w stabilnym i stałym otoczeniu.
<ok> <ok> <ok> Trzymam kciuki za zdrowie ślicznego Iryska.
Atomerio - pozwolisz, że zamiast córki zajętej sesją i Irysem odpowiem ja, bo jestem osobą świetnie zorientowaną w temacie.
Po pierwsze "chorowitek" jest wprawdzie pieszczotliwym określeniem (bo wszyscy bardzo kochamy Iryska), ale odnosi się też do stanu faktycznego. Mały ma problemy ze zdrowiem, ale nie dzieje się nic takiego, co byłoby tragiczne. Ot, taki jego urok i tyle. Rzeczywiście Irysek został przebadany "wzdłuż i wszerz" i wykluczono wszystkie poważne choroby, ale musi jeszcze wydobrzeć, poprawić odporność i pewnie wszystko będzie ok.
Co do wyjazdów córki do domu razem z Irysem, to od początku października był u nas 3 razy, przy czym za każdym razem był to pobyt co najmniej kilkudniowy. Piszesz, że każdy wyjazd to dla kota ogromny stres i duży spadek odporności związany z tą traumą oraz wielokrotnym dokoceniem. No cóż, w tej kwestii zupełnie się z Tobą nie zgadzam.
Każdy z nas zna swojego kota, wiemy, jak reagują one na każdą sytuację, na ludzi i na inne koty. My też znamy Irysa. Irys tylko przy pierwszym spotkaniu był osyczany przez Huga, a później obaj bawili się znakomicie. Kiedy córka szykuje się do wyjazdu, wystarczy, że głośno powie o Hugo, a Irys sam wchodzi do postawionego na podłodze transportera. Podczas drogi śpi. Gdybym nie widziała jego zachowania, nie pisałabym o tym. To mój Hugo niechętnie jeździ w transporterze, nie przepada za podróżami, ale Irys nie ma z tym żadnego problemu. Po przyjeździe do domu ten "zestresowany" kot z ogonem odważnie podniesionym do góry prosto z transportera wędruje do... miski Hugo. Jeśli nie zdążę postawić mu jego porcji, bez żadnych skrupułów wyjada karmę Hugo. Potem wędruje do nas, aby się przywitać. Podchodzi z "głośno włączonym motorkiem" do każdego, łasi się i mizia. A po tym zaczyna się zabawa z Hugo. Nie sądzę, by były to oznaki stresu. Raczej przeciwnie, kot świetnie znosi podróż i doskonale się u nas czuje.
Piszesz też o wielokrotnym dokoceniu... Uważam, że nie doceniasz kotów. Fakt, każdy jest inny, ale sądzę, że nasze inteligentne koty doskonale pamiętają miejsca, osoby czy inne zwierzęta w swoim otoczeniu. Kiedy wróciłam z wakacji z Hugiem, ten od razu odszukał w domu swoje ulubione miejsca, poznał osoby mieszkające w domu oraz psa siostry (którego widzi bardzo rzadko i którego nie lubi). Do niczego i nikogo nie musiał się od nowa przyzwyczajać. Podobnie jest z Iryskiem. On świetnie zna nasz dom, jego zakamarki, czuje się jak u siebie. Za każdym razem poznaje bezbłędnie Huga. Nie ma mowy o syczeniu na siebie, od razu zaczyna się zabawa kotów. Irysek, jako ten młodszy, nie ma żadnego respektu przed starszym bratem przyrodnim
Ostatnio córka zostawiła Iryska w Lublinie z narzeczonym. Irys całą noc chodził i szukał jej po domu, miauczał i płakał, aż wreszcie usnął pomiaukując przez sen na poduszce córki. Moim zdaniem wtedy był zestresowany.
Teraz, ponieważ trwa leczenie Iryska, nie przyjeżdża on do nas. Jednak nie zrezygnujemy z jego odwiedzin, ponieważ uważamy, że jeśli są one od czasu do czasu, to w żaden sposób, przy tak wspaniale reagujących na siebie kotach, nikomu nie czynią krzywdy. Zresztą w tej sprawie konsultowałyśmy się już z lekarzami, którzy jednoznacznie stwierdzili, że każdy nasz kot jest indywidualnością, każdy ma swoje potrzeby i swoje reakcje. Ale to na pewno już wiesz, bo mając kota, masz o nich sporą wiedzę wynikającą z doświadczenia
Irysek czuje się coraz lepiej, jest naszym oczkiem w głowie (tak jak Huguś) i bardzo cieszymy się, że robi się coraz starszy, coraz piękniejszy i coraz bardziej odporny. A z chorobami u kotków bywa jak z chorobami u dzieci. Czasami matka stoi obok dziecka, "chucha i dmucha", a dziecko pod jej nosem upadnie i stłucze kolano. Wszystko może się zdarzyć, choroba też. Ważne, że kociak ma zapewnioną opiekę świetnego weterynarza, jest monitorowana jego odporność, a przede wszystkim jest otoczony miłością. To wszystko zapewni mu komfortowe funkcjonowanie.
Dziękujemy za komplementy dla Iryska.
Pozdrawiam, Aleex ("babcia" Iryska <lol> )
