Forum o kotach Agilis Cattus

Kamila pisze: ↑20 mar 2017, 09:53 Jak bym nie poczuła, że przyszła, to troca mnie noskiem w twarz To jest conocny rytuał, juz mi nawet ręka nie cierpnie

jak fajnie ...

nawet jak cierpnie ... to już rytuał ... i tak musi być ... bo inaczej już byłaby panika ... co jest nie tak?

Luinloth pisze: ↑20 mar 2017, 09:02 No ja się trochę ucieszyłam bo jak wspomniałam u nas w wątku, od soboty wieczór mamy kotka rzygotka, więc jej harce jako znak, że nie jest wcale taka chora, mnie całkiem pocieszają, tak samo jak apetyt

wtedy nawet rzygotki nie są takie straszne ... oby kocinka dochodziła do siebie ...

A ja w weekend pozwoliłam sobie posiedzieć dużo, dużo dłużej niż zwykle ... Izarka padła ze zmęczenia ... ale Bronuś wiernie czekał i potuptał do sypialni dopiero gdy ja tam poszłam ...

I jak nie kochać takich wspaniałych

bodyguardów

kiedyś, nie przypuszczałam ,że koty tak bardzo przywiązują się do ich ludzi

,a teraz Kalutka siedzi pod łazienką i się wydziera ,że siedzę w niej i nie zabrałam koteczka ,a ona tęskni

.
Jak siedzę przy stole w laptopie to wiadomo Kalutkę mam przy laptopie i zawsze muszę go położyć jak odchodzę bo Kalut by się na nim rozłożył ,ale ostatnio dybie na tablety i tak się cwaniura kładzie ,że łaputy ma na tablecie i pilnuje

i jej nie ma

A potem mamy bzika na punkcie tych naszych kocich skarbów

to większe cwaniaki są ...

mój Bronuś też usiłuje czasem wejść na klawiaturę ... ale skutki byłyby okropne ... więc też się pilnuję jak laptop otwarty ...

Ja kiedyś też zupełnie inaczej myślałam o kotach ... a teraz wiem, że podobnie jak ludzie potrzebują towarzystwa, bliskości, miłości, dotyku, nawet całowania po główce

potrafią psocić, ale też i przytulać się, mruczeć do ucha, cierpliwie na nas czekać no i przywiązują się do nas bardzo ... ufają nam do granic.
A przy większym stadzie potrafią być też o nas zazdrosne .... wymuszać a może raczej pokazywać czego od nas chcą ... czasem na nas pokrzyczą ...

jeju ... przecież to nie dzień kota ...

a ja tu tyle pochwał sypie ....

margita pisze: ↑19 mar 2017, 23:01 no to pięknie ... z jednej strony się człowiek cieszy, a z drugiej niewyspany chodzi ...
ale zrzucić kota przecież nie wolno
jak śpi w nogach to trzeba spać po skosie, i uważać aby noga na kota nie wpadła ...
jak ułoży się na poduszce ... to obniżamy się aby futra się nie najeść ... ale tak delikatnie ... bo przecież przytulić się przyszedł ...
no gorzej jak na nas wejdzie ... nie dość że ciężko to jeszcze człowiek cierpnie od tej samej pozycji ...
a jak się już dłużej tak nie wytrzyma i delikatnie spod kota uda się wysunąć ... on nagle się przebudza i opuszcza nasze łóżko ...
a my zostajemy z poczuciem winy ... jak mogliśmy kota z łóżka wyrzucić ...
przecież się stęsknił za nami, potrzebował bliskości ... no i nas łaputkami wymasował, do ucha mruczankę zaśpiewał ...
a my tacy bezduszni ... no i weź tu zaśnij ... i wołasz ... wróć kiciu, wróć ....

tak u nas w skrócie to wygląda ...

Jakbym czytała o sobie i Bogusiu

Lepiej bym nie opisała naszych nocy

margita pisze: ↑20 mar 2017, 17:26 Ja kiedyś też zupełnie inaczej myślałam o kotach ... a teraz wiem, że podobnie jak ludzie potrzebują towarzystwa, bliskości, miłości, dotyku, nawet całowania po główce potrafią psocić, ale też i przytulać się, mruczeć do ucha, cierpliwie na nas czekać no i przywiązują się do nas bardzo ... ufają nam do granic.
A przy większym stadzie potrafią być też o nas zazdrosne .... wymuszać a może raczej pokazywać czego od nas chcą ... czasem na nas pokrzyczą ...
jeju ... przecież to nie dzień kota ...
a ja tu tyle pochwał sypie ....

Jaki to prawdziwe