Lucek, Leoś i Jadwinia

[Agnieszka7714]

Myślę, że pewnych rzeczy nie da się przewidzieć. Kot to jak dziecko, nie wiadomo co mu tam się kluje w jego główce.

[kotku]

Uo mamo! Mój Leosiek kochany <serce> Ale się przestrachałam czytając Twoją historię. Co dopiero Ty musiałaś przeżywać tam na miejscu! Do tej pory nie mogę sobie wyobrazić tego niebieskiego czegoś elektrycznego...
Najważniejsze, że nic się złego nie stało, że kociszonek cały i zdrowy a na strachu się skończyło. Ja nigdy nie zabierałam torebek Tośkowi bo uwielbiałam obserwować ile on ma z nich radości przy zabawie.. ale teraz nie wiem. Będę ostrożniejsza.
Buziaki i uściski dla Ciebie a dla Loverka duużo głasków i miziaki w stópy
Kotki faktycznie jak dzieciuchy.. nie da się przewidzieć co wymyślą.

[Hann]

Dziewczyny, wróciłam do domu, kot mały cały i zdrów. Nie zdradza oznak stresu po nocnej aferze Właśnie zeżarł pasztecik i pryszedł mi tu mruczeć

Uo mamo! Mój Leosiek kochany <serce> Ale się przestrachałam czytając Twoją historię. Co dopiero Ty musiałaś przeżywać tam na miejscu! Do tej pory nie mogę sobie wyobrazić tego niebieskiego czegoś elektrycznego...

Co do tego czegoś niebieskiego elektrycznego właśnie odkryłam roztrzaskaną lampkę za Zuzi biurkiem, więc zachodzi podejrzenie, że błysnęła żarówka (całe szczęście jest cała, popękał tylko papierowy chyba abażur) a nie rozrywająca się torba Co prawda nie wiem jakim cudem kot z torbą zdążył jeszcze zahaczyć o biurko, ale że prędkość miał ponadświetlną mogłam w sumie tego nie zauważyć

[Marina]

Oj, Leosiek, Leosiek, takiego strachu napędzić sobie i pańci. Musiał się kotuś nieźle wystraszyć, że coś się do niego przyczepiło. Całe szczęście, że historia dobrze się skończyła.

[animru]

Bardzo się cieszę, że wszystko dobrze się skończyło, chociaż na pewno mogliście się wszyscy przestraszyć nie na żarty.
Z kotami jak z dziećmi - trzeba mieć oczy wokół głowy, pilnować i dzieci (koty) i potencjalnie niebezpieczne przedmioty usuwać z zasięgu ich wzroku. Oczywiście nie zawsze się to da, bo czasami skubańce mają takie pomysły, że człowiekowi do głowy nie przyjdzie, że zwykła torba może być zagrożeniem <diabeł>

Ciekawe, czy Leoś wyciągnie lekcję z tego przykrego zdarzenia i czy nie będzie się już zbliżał do toreb.

[kotku]

... albo do lampki. Chociaż kto wie, może Leosiek zacznie świecić w nocy teraz i będziesz Haniu miała przenośną lampkę do czytania <lol>

[monika§]

Dobrze, że kociaczki szybko zapominają takie zdarzenia, choć na pewno nie są one przyjemne

Ok. rok temu kot mojej siostry, wychodząc na dwór przez okno (mieszka na parterze), nie wiedzieć jak, zawiesił się ogonem na sznurku od żaluzji... Wisiał tam dobrą chwilę, zanim dostrzegła sznurek wystający przez okno, kot był już trochę osłabiony wiszeniem za ogon i walką o uwolnienie się Jednak szybko zapomniał o sytuacji i od tamtej pory sznureczki są zwijane

A z tym "prądem" to coś jest, nie raz jak głaskam mojego kicia, to się "kopiemy" <mrgreen>

Cieszę się, że Twoja historia skończyła się szczęśliwie, jest też przestrogą, bo tak jak kotku, lubię patrzeć jak Bryś bryka z różnymi torebeczkami, a od teraz je będę chować podczas nieobecności, bo kto wie... <shock>

[Ania_83]

Oj... biedny Leosiek.. Nic dziwnego że się tak przestraszyłaś bo sama dostałabym zawału serca. Cieszę się strasznie że nic groźnego się nie stało, ale jak to się mówi strach ma wielkie oczy. Dobrze że Leosiek ma tak kochaną Pańcię i się nim tak dobrze zajęła i przytuliła !
Ja na uchwyty zaczęłam również uważać od czasu gdy Lunia bawiła się małą torebką Sephory też z cieńkimi papierowymi uchwytami i tak wskakiwała i wyskakiwała z niej robiąc jednocześnie fikołki że jakoś tak się zaplątała że na szyjce zaplątała się właśnie ta rączka. Wyskoczyłam do niej jak z torpedy i wyswobodziłam ale serce też już miałam w gardle. Od razu odciełam te uchwyty i od tej pory jestem bardziej czujna.
Więc nie martw się, każdemu coś takiego się przytrafia. Najważniejsze że kicia zapomniała i czuje się dobrze

[Hann]

Najważniejsze że kicia zapomniała i czuje się dobrze

"Kicia" zapomniała, zupełnie niezestresowana się czuje, wróciła do starych przyzwyczajeń, czyli zajmuje całe łóżko/całe przejście/całe coś gdzie akurat postanowiła się nieskromnie wyciągnąć i ma w nosie, że ktoś w nią wdepnie Chociaż cośtam niemądra Leośkowa główka pamięta, bo odgłos zwijanej papierowej torebki doprowadził wczoraj do wystrzelenia pasztetem w kosmos, a kotem w dal <lol>



Tak dla odmiany "duża kicia" się popsuła - nie zwiała na widok aparatu. Udała, że nie widzi <mrgreen>

[Kamiko]

Lucjan od teraz postanowił przyjąć postawę - no foć i spadaj <lol>
Ciekawe kiedy przejdziecie do fazy drugiej - dlaczego mnie dziś nie fociłaś