Gaspar zwany wiewiórkiem :)
: 29 lis 2008, 18:14
Witam.
Nazywam się Agnieszka Grabarczyk i mieszkam w Pabianicach.
Na kupno kociaka zdecydowałam się już jakiś czas temu ale nie byłam przekonana do konkretnej rasy chociaż od początku najbardziej mi się podobały brytyjskie niebieskie. Wyprawa na wystawę kotów w Łodzi utwierdziła mnie w tym przekonaniu i chociaż podobało mi się tam wiele ras to właśnie od boksów z brytyjczykami nie mogłam odejść Wink
Chcąc dowiedzieć się czegoś więcej o tej rasie trafiłam na stronę Pani Doroty. To kopalnia wiedzy :-)
Obecnie kociak jest już wybrany nazywa sie Gaspar ma 4,5 tygodnia i pochodzi z hodowli Bursztynowy Gryf. Jak tylko będę mogła to zamieszczę zdjęcie mojego maluszka. Już nie mogę sie doczekać lutego ale do tego czasu muszę się skupić na obronie pracy magisterskiej tak więc może jakoś przetrwam te 8 tygodni oczekiwań.
Ale się rozgadałam
Pozdrawiam wszystkich użytkowników forum, a w szczególności Panią Dorotę i dziękuję za pomoc :-)
Nazywam się Agnieszka Grabarczyk i mieszkam w Pabianicach.
Na kupno kociaka zdecydowałam się już jakiś czas temu ale nie byłam przekonana do konkretnej rasy chociaż od początku najbardziej mi się podobały brytyjskie niebieskie. Wyprawa na wystawę kotów w Łodzi utwierdziła mnie w tym przekonaniu i chociaż podobało mi się tam wiele ras to właśnie od boksów z brytyjczykami nie mogłam odejść Wink
Chcąc dowiedzieć się czegoś więcej o tej rasie trafiłam na stronę Pani Doroty. To kopalnia wiedzy :-)
Obecnie kociak jest już wybrany nazywa sie Gaspar ma 4,5 tygodnia i pochodzi z hodowli Bursztynowy Gryf. Jak tylko będę mogła to zamieszczę zdjęcie mojego maluszka. Już nie mogę sie doczekać lutego ale do tego czasu muszę się skupić na obronie pracy magisterskiej tak więc może jakoś przetrwam te 8 tygodni oczekiwań.
Ale się rozgadałam
Pozdrawiam wszystkich użytkowników forum, a w szczególności Panią Dorotę i dziękuję za pomoc :-)
Jakbyś miała jakieś pytania, to pisz. A tymczasem czekamy na fotki malucha 
Bardzo się cieszę, że tak męczy, bo to prawdziwa radość, chociaż niekiedy bardzo kłopotliwa. Jak Borgia po raz trzeci noc w noc pcha nos i jeszcze z takim skrzekotem pełnym pretensji upomina mnie, że udaję że jej nie widzę i nie słyszę, to czasami mam ochotę zabić. Ale gdyby kiedyś przestała mnie tak męczyć...
