Lolek

[EwaL]

Fajnie ma Loluś z tymi wyjazdami i kontaktem z naturą

I tutaj ciągle mam dylemat, czy lepiej dla niego będzie jak zostanie przez 2 dni (od piatku wieczór do niedzieli) sam z dochodzącą służbą, czy lepiej jak spakuje swój plecaczek i w drogę! Godzina samochodem to dla niego miła drzemka, po przyjeździe na miejscu już się nie chowa, biega po stołach, latających potworów mnóstwo (jak to nad jeziorem), wycieczki na smyczy mogą być, ale po paru rundkach w trawie sam prowadzi do domku <lol>. Brać go czy nie brać? Oto jest pytanie...

[elwiska3]

Ewa bo to chyba trudne jest ...
u nas Karmelek z zasady niewychodzący - boi się wszystkiego, a ja boje się obcych kotów i tego co jeszcze w trawie się czai.Transportera się boi, w aucie miauczy to i nie jeździ nigdzie.

Ale skoro Lolek nie panikuje w transporterze i chętnie spaceruje to chyba to dla niego miła rozrywka.

[yamaha]

BRAC !
Bo z Wami, bo Wy spokojni, a skoro on nie stresuje w podrozy, to mysle ze nie ma sie co zastanawiac

[EwaL]

No to w piątek znowu będzie BRAĆ <mrgreen>

[Becia]

Ja też uważam, że powinien jeździć z Wami. Ile rajdy mu to sprawia <mrgreen> A w domu siedziałby i się nudził

[Agnes]

Lolek przystojniaku <zakochana> ogon boski!
patrzac na zdjęcia, nawet bym się nie zastanawiała. I Lolka ze sobą zabierała :-)
widać, że chłopak z wycieczki/spaceru zadowolony

[EwaL]

Mój bohater!
Wyjazdy wakacyjne wiążą sie z przygodami. W sobotni leniwy poranek, Lolek po śniadaniu siedział sobie na działce w domku, w drzwiach była siatka, kot wspominał wczorajsze ognisko, przy którym siedział na własnym leżaku, aż tu nagle do siatki podbiegł czarny potwór, łeb jak u konia, waga ciężka, wyglądał jak dog niemiecki (i pewnie nim był). Sam jego nos wciskający się w siatkę miał wielkość lolkowej głowy. Przez ułamek sekundy miałam wizję jak pies rozszarpuje siatkę, jednym klapnięciem zaciska szczęki na Lolku, po czym rzuca się na mnie, która próbuje uratować kota. Ale nie znałam jeszcze prawdziwego Lolka. Kot podszedł do siatki, stanął bokiem, znieruchomiał (ja również), wygiął grzbiet (ja już tego nie robiłam), z futra szybko nastroszył irokeza, z ogona jeszcze wybciej wydziergał szczotkę do mycia butelek i zatopił swoje pomarańczowe spojrzenie w czarnym demonie. Nagle usłyszałam warczenie, głośne, gardłowe, groźne (wszystko na g). Pomyślałam: No to już po nas, pies warczy przed atakiem. Ale potwór tylko spuścił wzrok, a przeciągłe warczenie wydobywało się z delikatnego gardła małego kotka. Lolek warczał i warczał, a pies lekko skruszony odszedł od siatki i stanął z boku. Właścicelka psa rączym kłusem znalazła się na naszej działce krzycząc :Moro! Moro! Chodź tu!
Ale Moro (czyli czarny demon)spacerował przed drzwiami jak na niewidzialnej smyczy. Właścicielka, ciągnąć psa, przepraszała za wtargnięcie, Lolek warczał nastroszony jak pod prądem, ja cały czas nieruchomo próbowałam nadal w myślach ratowac kota ze szczęk potwora Moro. Niespodziwani goście szybko oddalili się, Lolek na pożegnanie powarczał jak stary przepity wilk stepowy, powoli ułożył futro i stał się bohaterem rodziny!

Lolek za siatką

[Becia]

Co za historia mrożąca krew w żyłach <strach>
Lolek, jesteś moim bohaterem <ok> <zakochana>

[aneby]

Super historia <mrgreen> Dzielny kotek !

[atomeria]

Lolek Waleczny <mrgreen> Wiem wiem, w tamtym momencie musiało być STRASZNIE <strach>
Na szczęście większość zdrowych na umyśle psów wie, że warczący kot to ktoś, kogo należy omijać z daleka