Bazyl, Simon i Apsik

[kotku]

Hehe Bazyl jaką ma minę <zakochana> No normalnie przesyłam mu całusa w nochal!
Oba piękne. Simonku Ciebie ciocia cmoka w stopersy!

[Kamiko]

Chłopaki faktycznie znużeni upałem :-)

[manita]

udało mi się złapać cielaki <mrgreen>








Dzisiaj bez zdjęć Apsika. Odreagowuje przygodę. Odwiedził nas znajomy, dosłownie na pół minuty były otwarte drzwi a ten wariat zwiał. Dobrze, że szybko się zorientowaliśmy. Siedział piętro wyżej w takiej skrzynce na liczniki a ja przeżyłam stan przedzawałowy. Nikt nie wie kiedy uciekł. Masakra.

[Sonia]

Cielaczki śliczne i dostojne <zakochana>
A Apsik jaki uciekinier, kto by przypuszczał <strach> Ja to bym na pewno dostała zawału

[Aga G.]

Booooskie cielaczki

[Audrey]

Apsior nie strasz Pańci i nas. <shock> Wyobrażam sobie co musieliście przeżyć. Przygód się Apsikowi zachciało.
Cielaczki jak zwykle piękne <serce> <serce>

[AgnieszkaP]

A to Apsik wyciął numer <shock> Anitko, a wyglądał na przestraszonego, gdy go znalazłaś?

Cuuudne cielaczki <serce> <serce>

[manita]

Wyglądał Agnieszko, nie mniej niż my. Gdy go wzięłam na ręce to ze stresu mnie podrapał. Później, już po powrocie do domu, do wieczora spędził czas na naszych kolanach, żeby się znowu nie zgubić. Oj, powiem Wam szczerze, że strachu nam napędził. Dobrze, że w tym wszystkim poleciał do góry a nie na dół, bo gdyby ktoś wchodził do bramy, to by czmychnął na podwórko- nawet nie chcę o tym myśleć. Ale teraz kojarzę sobie, że jak Apsior był na gigancie to Simon chodził po domu na "niskich nogach", jakby się czaił albo czegoś bał. Wydaje mi się, że mógł słyszeć miauki Chudego na korytarzu, bo chodził po przedpokoju a my w pokoju mieliśmy włączony TV i nic do nas nie docierało. Ciarki mam do teraz.
I kto to mówił, że tylko przy dzieciach trzeba mieć oczy dookoła głowy.

[AgnieszkaP]

Bidulek, najadł się strachu
Pewnie długo nie będzie go ciągnęło na klatkę.
I faktycznie dobrze, że pobiegł na górę.

[manita]

Nawet nie chcę już o tym myśleć...
no to i łobuz we własnej osobie