CMQ pisze:Miltonoterapia trwa, to co zrobił wczoraj wbiło mnie w kanapę. Leżał sobie obok mnie na wieczornym mizianiu. Kompletnie odplynął, przewrócił się na plecy, łapy wyciągnął i zamknął oczy. Nagle objął moje przedramię przednimi łapkami i z całej siły się przytulił <serce>
Okazuje się, że Milton to introwertyk, przy Dexie nie czuł w sobie dość siły przebicia by się w pelni otworzyć no i koncentrował się na braciszku. Teraz ma tylko nas i po prostu nie odstępuje nas na krok. To też daje do myślenia co będzie jak za jakiś czas pojawi się kolejny kociak - jak się dotrą i czy coś znowu się zmieni w zachowaniu?
Na tym drugim zdjęciu takie ma smutne oczka.
Myślę, że można postarać się poszukać kociaka, który też ma spokojny charakter... Jakoś się dogadają. Razem byłoby im chyba raźniej.
Bardzo słodki <serce>
Myślę, że jeśli pojawi się u Was nowy kotek, to Milton też będzie już wtedy startował z innej pozycji. Ale póki co, cieszcie się sobą
To już nam nie grozi. Teraz jest zorientowany na nas i towarzyszy nam wszędzie, zwyczajem Dexa zaczął przyłączać się do drzemek żony, nie muszę mówić jak ją to cieszy. Rano mnie budzi, pilnuje mnie w łazience a potem domaga się jedzenia, potem pilnuje mnie przy śniadaniu, co parę kęsów musi być mizianie. Bawi się jak szalony, biega za laserkiem, piłeczkami i myszkami z tkaniny. No i co ważne, problem kupali odszedł w zapomnienie, zmiana karmy wystarczyła i od paru ładnych dni jest wzorowo.
