Jutro minie tydzień, jak Lola jest z nami. Tylko tydzień??? Wydaje mi się, że znacznie dłużej. Jest małą rozrabiarą, ma zupełnie inny charakter niż Raya. Bardzo ciekawska, cokolwiek nie weźmiemy do ręki, ona też musi sprawdzić, co to jest i czy da się tym bawić. Na szczęście nie dotyczy to jedzenia. Bawi się wszystkim. Nareszcie wieża ma wzięcie, nie dlatego, że ma fajne miejsca do spania, ale ma fajne pompony na gumce. Frajdą są sznurki od suszarki w łazience, ręcznik Froda, koce, czy rolka z papieru toaletowego. Łóżko trudno pościelić, bo przecież to doskonały plac zabaw. Ma niesamowity apetyt, zjada 2 razy więcej niż Raya. I je zarówno suche, jak i mokre. Karmy mieszam im obie, co miały z hodowli + bezzbożówkę i kupole są ok. Niestety nie zasypuje kupy w kuwecie, mało tego Raya już też przestała przy niej zasypywać <wsciekly> Z rzeczy ciężkich do zaakceptowania jest robienie sobie drapaka z odkrytych nóg w nocy. Przytulaśna jest umiarkowanie, ale zawsze jest przy nas.
Raya powoli chyba też wraca do normy. Mniej się bawi z nami (co mnie martwi), ale powoli zaczyna bawić się z Lolą. Coraz rzadziej prycha i miauczy na małą. No i w końcu powoli zaczyna być mają kochaną, mruczącą Rajusią. Rzadko sama przychodzi na mizianie, ale już się nie odsuwa, jak ja ją dopadnę
Dzisiaj ze mną spała, zdziwiłam się bardzo, jak zobaczyłam, że to ona. Przespała tak na mojej poduszce pół nocy, co nigdy wcześniej się nie zdarzyło. Pokochała psa miłością wielką, bo tuli się do niego codziennie, a on głupieje. Jest cudowną koteczką, nigdy nie wyciąga pazurków, nigdy mnie nie podrapała, nawet jak coś jej się nie podobało. Kocham ją bardzo, więc oddycham z ulgą widząc, że zaczyna akceptować Lolkę. Moje córy nadal nie wiedzą, że powiększyła nam się rodzina. Wracają za tydzień. Oj będzie się działo <mrgreen>
ale już pozwala się czasem cmoknąć ,będzie już tylko lepiej trzymam za to kciuki ,a córki będą prze szczęśliwe <ok>
